Yillarca icinde yasadigim bir hayal dunyasi olusturmusum kendime....
Daha cok yakin tarihte fark ettim ve kendime cok ama cok kizdim. Polyyanna yaklasimim beni mutlu etmedi desem yalan olur aslinda ama yinede gerceklikten bu kadar kopuk bir hayatta yasamis ve yasiyor oldugumu bilmek fazlasiyla moral bozucu ve kafa karistirici geldi bana.
En buyuk yalanim su gbi geldi bana' bizim konusmamiza gerek yoktu gozlerimiz kalabaligin ortasinda yanliz kalir ve anlasirlardi. Belli seyler icin ozel kelimelerimiz vardi mesela 'tutku' '. Bunu soyleyip niceleri mutlu oldum, niceleri gozlerim asktan doldu tasti. Niceleri ise ne yegane bi ask yasamis oldugumuzu anlatmak icin kullandim farkinda olmaksizin bu aciklamayi. Ama dusundum ve suna kanaat getirdim bu sadece benm hayal gucumdu. Aslinda ortada var olan sadece benim gozlerimin isiltiydi benim hissettigim buyuk aicaklik buyuk askti. O ise sadece benim gozlerimin isiltisindaki yansimada yer aliyordu bu gercek disi paradigmada. Acinasi? Bende oyle dusunmustum.
Ama kac sene olmus diye dusunuormm ve net cevabi hatirlayamayacak kadar cok oldugunu fark ediyorum. Ve bunca sene bu kah beni mtlu etti kah uzdu ama bi sekilde yanlizligimi karanligin en dibine benden cok uzaktaki diyarlara gonderdi. Bu yeterli mi dedikce hala o anlari hatrliyor ve kendimi gulumsemekten alikoyamiorm. Ohalde cevap veriyorum kocaman bir evet beni mutlu etmis ve en onemli olan da bu. İtiraf zamani ohalde evet ben kendi hayal/yalan dunyasini kurup bunun icinde gerceklerden uzakta huzurlu mutlu yasayan minik bir kiz cocuguyum... Var mi bir itirazi olan?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder