pause!

bazen insan sadece pause istiyor. nasıl neden niçin sorularının olmadığı bir yerde bir mola. etrafına bir bakabilmek için ne oluyor bir görebilmek için nasıl bu hale geldim yada niye hala aynıyım diyebilmek için. kısacası hayatının farkına varabilmesi için ufak bir mola. kuş bakışı bir gözlem fazla bişey değil. tamam kolay olmadığını bende biliyorum hele ki o anda keyifler yerindeyse bu mola asla gerçekleşmez.
istanbul ankara yolcularının bile mola hakları varken bizim niye olmasın ki. ufak 5 dakikalık bir ihtiyac dusunme molası. ınanın bana yeterli olacaktır.

pause işlemi insan hayatını birçok şekilde etkileyebilir. başlıca büyük farkındalıklar yaratır, aydınlanmalar olur ve vayy nereden nereye cümleler,i sıklıkla tekrarlanır. veya neydim ne oldum...
ama bu her zaman kotu olmak zorunda degıl tabı aynı sekılde her zaman ıyı olmak zorunda da degıl. degişmek kotu değildir en azından benim için . ben değişimleri severim fazlasıyla hemde suan bırı desım bana hadı alaskaya hersey ayarlandı hemen gıderım. goz acıp kapayıncaya kadar yasadıgım yerı degıstırırım. fakat sıkıntı su noktada yasanıyor ne zamankı degişim sizin isteginiz dışında gerçekleşiyor eya en kotusu coktan gerçekleşmiş ve siz gözünüzün önündeki perdeden (bu ask, sinir, hırs vs vs ) görememiş ve yaşayıp geçmişseniz işte bu felaket.

yapılacak tek sey su : uzun bır çığlık atınn !! butun sakınlıgınızle pılınızı pırtınızı toplayın tum sakınlıgınızle arkanızı donun ve ardınıza bakmadan kosunnn!!!