Cocuklarin oyunu

Maskelerden kurtulmanin vakti geldi diye bagirdi bugun sokakta eli yuzu pislenmis , topraktan mi camurdanmi belli olmayan siyah elli cocuk. Durdum gozlerinin icine baktim utandi sokakta oyun oynamanin kosturmanin verdigi pis gorunumle , karsimda kendine guvenini yitirmis durakaldi. Simsiyah ellerini tozdan aklasmis saclarina gtrdu arasinda gezdirdi . Bir arkadasini. Bagrisina kulak vererek kafasini cevirdi ve tekrar bagirdi maskelerden kurtulmanin zamani geldi diye. Anlamsiz suratina bakmaya devam ettim. Kaldirima yaklastim egildim oturabilcegim biryer baktim. Sonra gozlerimi kapayip kirlenmek guzeldir hayatin detaylarini yakalrim deyip oturdum. Kostu hemen bana uzerine oturmam ici. Bi poset getirdi tesekkur edip kibarca boylesinin dha iyi oldugunu anlattim ona . Esasli ablaymissin dedi .ne dmek istedigini sordum ona nasil bir oyun oynadiklarini. Kahramancilik yada televizyondan ogrenmisler hero diyorlarmis bu oyuna. İster kalabalik ister bir iki kisi oynanabilirmis. Tek onemli kural kendini ve karsindakini inandirmakmis. Herkez kendi gozunde kahramanlastirdigi birinin karakterine burunuyormus bu oyunda. Ve her ne olursa olsun 'maskelerden kurtulma vakti geldi' denilmedigi surece karakterlere bagli kaliniyormus. Bu kucucuk yureklerden nasil fikirler ciktigini gormrl fazlasiyla sasrtmisti beni. Karakterini sordugumda ben batman abla dedi guclu ve gecelerin adami . Vermem gereken tepkinin waow oldugunu bilmeme ragmen teklikeli degilmi ama dedim sanki gercekmis gibi sustu sadece bana gozlerimin icine bakmaya basladi. Simsiyab klmur gozleriyle bni inceliyor gibiydi sanki ama sanki bni biryerden taniyorda anlamaya calisircasina bakiyordu. Kalkmaya niyetlendim icimi urpertmisti bakisi cok tanidik cok sicakti. Bu korkutmustu beni sokaktaki kucuk bir cocuk baska kimse degildi . Kalktim arkami dondh adkmi atmamla peki abla. Dddi ona baktim senin maskenin cikarma vakti gelmedi mi diyr sordu?